III Forum25 kwietnia 2009 roku odbyło się III Warszawskie Forum Rodziców i Rad Rodziców pt. „Rodzice a zmiany w szkole.”Celem spotkania było zapoznanie uczestników z założeniami polityki edukacyjnej m.st. Warszawy zmierzającej do budowania partnerstwa edukacyjnego w środowisku szkolnym we współpracy z Warszawskim Centrum Innowacji Edukacyjno-Społecznych i Szkoleń oraz z organizacjami pozarządowymi.
Spotkanie z Krystyną Szumilas wiceminister z MEN pozwoliło uczestnikom na uzyskanie szczegółowych informacji dotyczących wprowadzanej reformy.
Mirosław Sielatycki zastępca dyrektora Biura Edukacji w krótkim wystąpieniu powitał rodziców i przedstawił kierunki polityki oświatowej stolicy, której celem jest budowanie partnerstwa edukacyjnego w środowisku szkolnym. Dlatego działania zmierzające do zmiany wizerunku szkół, aktywizację społeczną uczniów oraz porozumienie i współpraca szkół z rodzicami wpisane zostały w politykę miasta i są realizowane przez forum rodziców, seminaria, spotkania, warsztaty i szkolenia.

Z inicjatywy organizatorów Warszawskiego Forum Rodziców i Rad Rodziców Centrum Komunikacji Społecznej Urzędu m. st. Warszawy podjęło badania „Samorządności rodzicielskiej w warszawskich szkołach”, którego wyniki zostaną przedstawione na kolejnym forum.
Arkadiusz Walczak dyrektor WCIES zachęcał rodziców do aktywnego uczestnictwa w kolejnych spotkaniach i dyskusjach. Przedstawiał WCIES- jako placówkę doskonalącą nie tylko nauczycieli, ale tez środowiska bezpośrednio i pośrednio związane z edukacją.” WCIES- to miejsce wymiany poglądów, gdzie odbywają się rzeczowe i merytoryczne dyskusje w szerokim gronie osób współdziałających na rzecz polskiej edukacji” – mówił A. Walczak.
Gość III Warszawskiego Forum Rodziców i Rad Rodziców Krystyna Szumilas, wiceminister edukacji, przedstawiła rodzicom założenia znowelizowanej ustawy o systemie oświaty i odpowiedziała na pytania i wątpliwości słuchaczy.
„Celem reformy jest ułatwienie dostępu do edukacji cztero i pięciolatkom, który obecnie jest bardzo nierównomierny, a w najtrudniejszej sytuacji są dzieci wiejskie” – uzasadniała Krystyna Szumilas.

W celu zmiany tej sytuacji podjęto następujące działania:
-wprowadzenie obok przedszkoli punktów i zespołów przedszkolnych pracujących minimum 12 godzin tygodniowo, gdzie rodzice spędzą czas razem z bawiącymi się w grupie 3- lub 4- latkami
-przeniesienie uczniów z zerówek przedszkolnych do szkół ma na celu odciążenie budżetu gmin, by mogły pbjąć edukacją przedszkolną młodsze dzieci /szkoły finansowane są przez budżet państwa/
-od 1.09.2011 roku każdy pięciolatek będzie podlegał obowiązkowi przedszkolnemu
-uporządkowanie spraw programowych. W nowej podstawie programowej wchodzącej w życie z dniem 01.09.2009 5-letnie dziecko ma się jedynie przygotowywać do czytania i pisania, naukę i doskonalenie tych umiejętności będzie miało czas w nauczaniu zintegrowanym w klasach 1-3.
-nowa podstawa programowa napisana została w tzw. języku wymagań i. szczegółowo określa czego nauczyciel ma nauczyć i co dzieci powinny umieć na każdym etapie kształcenia. Wyznacza również standardy edukacyjne, które mają być dostępne dla uczniów i rodziców. To uregulowanie pozwoli na monitorowanie umiejętności, poziomu wiedzy i kompetencji ucznia przystępującego do zdawania egzaminów zewnętrznych.
-materiał obowiązujący uczniów jest ułożony systematycznie – pomiędzy poszczególne poziomy nauczania tzn. szkołę podstawową, gimnazjum, liceum. To ostateczny koniec ż z powtarzaniem materiału, teraz każdy etap nauczania będzie podbudową dla następnego

Nowości jakie wprowadza reforma to:
-diagnoza przedszkolna – to nowy element, który obliguje nauczyciela do bacznej obserwacji każdego dziecka w grupie, obserwacji wielopoziomowej, pod kątem rozwoju manualnego, psychoruchowego, społecznego. Po postawieniu diagnozy nauczyciel zobowiązany jest tak dostosowywać program zajęć, żeby potrzeby czy dysfunkcje indywidualne były wzięte pod uwagę. Celem twórców reformy jest indywidualne podejście do dziecka i maksymalne wykorzystanie jego potencjału. Jeżeli zaś zostaną zauważone jakieś trudności – zadaniem wychowawcy jest elastyczność w doborze proponowanych dzieciom zajęć w sposób dopasowany do indywidualnych potrzeb Konieczne jest również spotkanie z rodzicami i zalecenie zbadania dziecka u odpowiedniego specjalisty (logopedy, okulisty, psychologa). Wszystkie te działania mają na celu wczesne wyłapanie deficytów, wyrównanie dysfunkcji, wsparcie dziecka w rozwoju i przyjazna integrację w nowym środowisku.
-przepisy, które obligują zarówno dyrektorów jak i nauczycieli do pilnowania minimum programowego z poszczególnych przedmiotów, co długofalowo ma zwiększyć zaangażowanie nauczycieli i zapewnić komfort nauki dla uczniów
-wprowadzenie zmiany zobowiązującej każdego nauczyciela do przeprowadzenia dodatkowej 1 godziny zajęć pozalekcyjnych tygodniowo. Od nauczyciela oraz potrzeb uczniów zależy czy będzie to opieka świetlicowa, zajęcia wyrównawcze, koło zainteresowań czy jeszcze coś innego. Może to być dodatkowa godzina dla całej klasy lub też otwarte zajęcia dla chętnych z całej szkoły. Ten czas można też wykorzystać na uzupełnienie wiedzy z uczniem, który z powodu choroby był przez dłuższy czas nieobecny w szkole. Od 1.09.2010, każdy nauczyciel będzie zobowiązany przeprowadzić dwie dodatkowe godziny dydaktyczne tygodniowo. Dla przykładu szkoła zatrudniająca 40 nauczycieli – od 1.09.2009 – zyska dodatkowo 40 godzin w ofercie zajęć pozalekcyjnych tygodniowo, od 2010 aż 80 godzin. Jest to szansa na podniesienie atrakcyjności i wprowadzenia ciekawej i bardziej zróżnicowanej oferty dla szkół.
– zmiana ramowych programów nauczania. Jest to zachęta do stosowania aktywnych form nauczania m.in. prowadzanie zajęć metodą projektów, wykorzystywanie laboratoriów szkolnych lub wizyty w laboratoriach uczelnianych. Dzięki stworzeniu możliwości zmian w obrębie planu lekcji z każdego praktycznie przedmiotu można wprowadzić do szkół dni przedmiotowe – na przykład zorganizować całodzienne wyjście klasy do laboratorium chemicznego, instytutu fizyki, szkoły plastycznej itp. W ten sposób uczniowie zyskają możliwość nauki danego przedmiotu w nowej atrakcyjnej formie i poznają nowe środowiska. Organizacja takich zajęć wymagać będzie elastyczności i zgrania nauczycieli kilku przedmiotów oraz pewnego wysiłku organizacyjnego ale jest dobrym sposobem na uczynienie edukacji bardziej atrakcyjną dla uczniów.
„Odchodzimy od kształcenia encyklopedycznego na rzecz uczenia umiejętności „- powiedziała na zakończenie wiceminister K. Szumilas. By rozwiać obawy słuchaczy zapewniła również o dobrym przygotowaniu szkół i nauczycieli do reformy. Do dn.1.09.2009 do każdej Rady Pedagogicznej dotrą przeszkoleni eksperci ( 500 ekspertów przedmiotowych ); oraz wizytatorzy, którzy w porozumieniu i przy wsparciu samorządów spotkają się z dyrektorami wszystkich placówek.
Szkoły natomiast zobowiązane są do zorganizowania spotkań informacyjnych z rodzicami sześciolatków. Wszystkie informacje o reformie można znaleźć na: www.reformaprogramowa.men.gov.pl

Wysłuchała i spisała Beata Muszyńska – Dębska

Kontynuacją III Forum były warsztaty skierowane do rodziców i nauczycieli:
Aspekty prawne działalności Rad Rodziców w szkole
Martyna Majewska, prawnik oświatowy
Umiem ładnie pisać-jak rozwijać umiejętności manualne dziecka
Grażyna Redlisiak, Ośrodek Terapii i Szkoleń Amikur
Pedagogika cyrku czyli ruch w uczeniu się
Anna Adamczyk, Polskie Stowarzyszenie Pedagogów i Animatorów Klanza
Jak chronić dziecko przed przemocą – szkoła bez przemocy w praktyce
E. Czemierowska, psycholog, trener pracujący w programie „Szkoła bez przemocy”

Spotkania:
Prawa dziecka w szkole
spotkanie z Jolantą Smuniewską – Rzecznikiem Praw Ucznia w Kuratorium Oświaty w Warszawie
Kampania społeczna – „Szkoła bez Przemocy”- co warto wiedzieć?
spotkanie z Rafałem Szymczakiem koordynatorem kampanii
Finanse szkoły, finanse Rady Rodziców – na co mamy wpływ? Pomoc finansowa dla ucznia- jak o nią zabiegać?
Spotkanie z Marcinem Litwinowiczem, przedstawicielem Biura Edukacji Urzędu m. st. Warszawy, specjalistą ds. finansów oświaty